Gdybym miał wskazać fundamentalną rzecz w obiektowości, to byłaby to możliwość tworzenia nowych typów, przeznaczonych do pracy z wybranym zagadnieniem.
W programowaniu języki można podzielić na niskopoziomowe i wysokopoziomowe. Te pierwsze oddają działanie komputera, a te drugie są zbieżne z tokiem naszego myślenia, a co za tym idzie, ułatwiają myślenie o problemie.
Nie od dziś wiadomo, że praktyka czyni mistrza, ale niestety początki bywają trudne i płynne przejście do działających już programów może okazać się zbyt wymagające.